Kazdağlarına her çıkışımızda; Bize sunduğu güzellikleri ve süprizleri birlikte paylaştığımız sevgili arkadaşlarımız, Gönül Arif Mit çifti ve aile büyüklerimizle birlikte, Kazdağlarına doğru yola çıktık. Zeytinli çayının kenarında kahvaltımızı yaptıktan sonra, Kazdağlarının tepesindeki Enes kampına doğru yola koyulmuştuk ki, Mehmet Alan Köyü’nün girişinde yol tıkandı, arabalardan inmek zorunda kaldık. İstanbul trafiğinden tam kurtulmuşken, önümüzde duran konvoya çok şaşırmıştım.

Arif, Kazdağlı olduğu için durumu hemen kavrayıp, beni takip edin dedi. Kendimizi Türkmen Düğünü’nün ortasında buluverdik. Tabii Canon 450 D ile bünleştiğim için, yanımda olmasına çok sevindim çünkü böyle bir fırsatı kaçırmak istemezdim. Şimdi sizlerle, Arif’in sayesinde yakaladığım kareleri, Gönül’ün sayesinde  de geleneklerinin anlatımlarını paylaşacağım.

Karşılıklı yerde oturmuş iki gurup, ortasında iki delikanlı ellerinde flemalar, davul  zurna eşliğinde oynayan bacaklarına renkli kurdelalar bağlamış gençler, iki gurup arasında gidip gelenler…. tam bir cümbüşün ortasındaydık. Karşı gurup kız tarafının isteklerini karşılamaya çabalıyorlardı, eğer anlaşma olmazsa yerden kalkmazlarmış. İlk defa yolun kapanmasından mutluluk duydum.

Köyün gençleri gelin almaya giderken, köylerini temsil eden flama bayraklarını da götürürlermiş. İki gurup, flamalar aralarında yol ortasında karşılıklı gelip yolu keserlermiş. Kız tarafı gelini vermek için bahşiş istermiş, diğer taraf onların isteklerini yerine getirmeye çalışırlarmış… Bu süre bir, iki saat sürdü. Yolu bize ancak istekleri karşılanınca açtılar. Anlaşma sağlanınca iki bayrak birbirine tokuşturuluyor sonra kızı almaya gidiliyor.

Bu arada arabalardaki yöresel kıyafetler giymiş, türkmen kadınlar ve kızlar dikkatimi çekti. Başlarını süsleyen, ne kadar zenginlerse o kadar çok  altın liralarla bezeli olan Kefi denilen başlıkları vardı. Yerel giyisileri, çok şık yelek, pullu işlemeli üç etek, ipek şalvarla tamamlamışlardı. Ne kadar zenginlerse, kıyafetleri o kadar şatafatlı olurmuş.

Görsel şölen sona erdiğinde, yeniden yola koyulduk. Yüzümüzde tebessüm, arkalarından mutluluklar diledik.

Zor şartlarına rağmen,mutlu olabilen,güleç yüzlü anneler,

Hep böyle gülün,mutlu olun.

Urfa inceden bir hoyrat mı söylenmiş

Çocuklar bir atmaca edasıyla sokakta

Aneyler ara vermiş bir hayatı örüyor

Cemal DİNDAR

Temiz hava,doğal beslenme ,bol güneş,trafik yok,gürültüyok,

gürbüz ve sağlıklı bebekler çok…..

mutlu çocuklar

Ablaların kollarında

güvende  ve

huzurlular.

Modern oyuncakları yok ama oynayacak hayvanları var,hem çocuklar mutlu hem de hayvanlar mutlu.

]]> http://idaart.wordpress.com/2009/05/07/harranda-cocuk-olmak/feed/ 0 idart 14-30 nisan 2009 şanlıurfa-mardin gezisi 226 14-30 nisan 2009 şanlıurfa-mardin gezisi 272 14-30 nisan 2009 şanlıurfa-mardin gezisi 244 http://idaart.wordpress.com/2009/05/07/harranli-kadinlar/ http://idaart.wordpress.com/2009/05/07/harranli-kadinlar/#comments Thu, 07 May 2009 20:49:54 +0000 idart http://idaart.wordpress.com/?p=92 ]]> Harranlı kadınların ve çocukların yüzündeki sufi güzellikler şairlere ilham vermiş.Yaşamlarındaki onca zorluğa rağmen,güler yüzlü olmaları,özünde bu kadar saf ve temiz olmaları ben de hayranlık uyandırdı.

İbrahim Tezölmez şairin     “şiirinden bir bölüm”

HARRAN KADINLARI         

onu birgün

Harranda gördüm

kurakta boyveren o

yabangülünü

evi iki göz bir petek

kerpiçti konikti

duvarında üzerlik

fal bakan kadınlar kilim

dört taraf otantikti                         

onu bir gün gördüm

burnunda hızma

sim halhal ayağında

saçları salkım saçak

ak toynaklı küheylan

bedevi bir kısrak

susuz bir ceylandı

yaz sıcağında

Her köşesinden tarih ve kültür fışkıran,dağı, taşı ,toprağı kutsal sayılan bu yöreyi gezerken bol bol fotoğraflar çektim.şimdi sizlerle o anları paylaşmak istiyorum.

Beni en çok heyecanlandıran yer Harran oldu.Adeta büyülendim…

Harranın kendine özgü kümbet evleri,yazın serin kışın sıcak yöre yaşamına ko

laylık sağlıyor.Evlerin arasında dolaşırken, kendimi masal diyarında sandım.

bu dansı bana lütfedermisiniz?

utanırım kimse görmesin!

çok güzel dans ediyorsunuz

sayenizde

insanoğulları,yüzyıllardır emeklerini katık yaparlarmış

genç sürgünler, semaya uzanıp insanoğulları için bereket dileyip rüzgarlarla salınırlarmış

içlerindeki en bilgeleri masallar anlatıp,olgunlaştırırlarmış sürgünleri

doğadaki uyum gübre olup beslermiş onları

sonunda bereket olup dönerlermiş.

onlar ermiş muradına biz yok etmiyelim!…

Körfezde yaşıyan kediler,balıkçıların sayesinde karınlarını doyurabiliyorlar.şehir kedileri gibi çöplerin içinden karın doyurmaya çalışmıyorlar. onun için tüyleri daha parlak,daha gürbüzler. birde karınları doyunca,ağların üzerinde sanki kuştüyü yatakta yatarmış gibi uyumaları tam seyirlik.

masmavi deniz,balıkçı tekneleri,rengarenk balıkçı ağları ve kediler doğadaki uyumu bizlere renk armonisiyle görsel bir şölen sunuyorlar. tabiiii bakıp görmesini bilenlere…..

denklanşöre bastığımda amacım sadece dev akvaryumda gezinen balıkları çekmekti . akvaryum camının bana süpriz hazırladığını bilmiyordum. eee hayat sürprizlerle dolu.

Deniz bereketini vermiş, balıkçının yüzü gülüyor. Emek vererek tuttuğu kasa kasa balıklara bakarak, keyifle yakıyor yorgunluk sigarasını. Yüzün hep gülsün balıkçı, deniz bereketini hep göstersin… Her geçen sene bir önceki seneyi ve yitirdiğimiz soyları tükenen balıkları aramayalım….